KLIKNIJ IKONĘ ABY DOWIEDZIEĆ SIĘ WIĘCEJ

Osoby, które mają od 18 do 65 lat i cieszą się dobrym zdrowiem, a także:

- które ważą co najmniej 50 kilogramów,
- u których w ciągu ostatnich 4 miesięcy nie wykonano tatuażu, przekłucia uszu lub innych części ciała, akupunktury o ile nie została wykonana przez wykwalifikowaną osobę przy użyciu jałowych jednorazowych igieł,
- które w ciągu ostatnich 4 miesięcy nie miały wykonanych żadnych zabiegów operacyjnych, endoskopowych i innych diagnostycznych badań (np. gastroskopii, panendoskopii, artroskopii, laparoskopii),
- które w ciągu ostatnich 4 miesięcy nie były leczone krwią i preparatami krwiopochodnymi.

W dniu oddania krwi należy być wyspanym i wypoczętym oraz zdrowym, czyli:

- nie mieć objawów przeziębienia,
- nie brać aktualnie żadnych leków (nie dotyczy to większości suplementów diety czyli np. popularnych preparatów witaminowych czy środków antykoncepcyjnych, należy jednak poinformować o tym osobę kwalifikującą).

KLIKNJ ABY DOWIEDZIEĆ SIĘ O DYSKWALFIKACJACH STAŁYCH I CZASOWYCH

KTO MOŻE ZOSTAĆ DAWCĄ KRWI

Krew jest lekiem, którego niczym nie można zastąpić.

Natychmiastowa pomoc po wypadkach drogowych
Wypadki drogowe często wiążą się z poważnymi obrażeniami, które mogą prowadzić do dużych strat krwi. Ofiary takich zdarzeń mogą potrzebować natychmiastowej transfuzji, aby przetrwać do momentu, gdy zostaną przetransportowane do szpitala. W takich przypadkach szybka reakcja i dostęp do krwi mogą być kluczowe dla ratowania życia.

Przemoc i urazy mechaniczne
Przypadki przemocy, takie jak rany postrzałowe czy kłute, oraz urazy mechaniczne, tj. wypadki przemysłowe, również mogą prowadzić do dużych utrat krwi. Osoby poszkodowane w tego typu zdarzeniach często wymagają natychmiastowej transfuzji krwi, aby ustabilizować ich stan i umożliwić dalszą opiekę medyczną.

Zabiegi planowane i nieplanowane
Każda większa operacja, zarówno planowana, jak i nagła, niesie ze sobą ryzyko znacznej utraty krwi. Transfuzje są często niezbędne podczas operacji kardiochirurgicznych, ortopedycznych czy onkologicznych. Przygotowanie do takiej operacji często obejmuje zabezpieczenie odpowiedniej ilości krwi na potrzeby pacjenta.

Operacje transplantacyjne

Przeszczepy narządów, takie jak wątroba, serce czy nerki, to skomplikowane procedury wymagające dużych ilości krwi. Zapewnienie jej dostępności jest kluczowe, ponieważ ryzyko masywnej utraty krwi podczas przeszczepów jest wysokie. Sprawna koordynacja zespołu medycznego i banku krwi jest nieodzowna w takich sytuacjach.

Anemia i inne zaburzenia hematologiczne
Osoby cierpiące na przewlekłe zaburzenia krwi, takie jak anemia aplastyczna, mogą regularnie potrzebować transfuzji czerwonych krwinek. Zaburzenia te sprawiają, że organizm nie jest w stanie produkować wystarczającej ilości krwinek czerwonych lub są one niszczone szybciej niż normalnie, co powoduje potrzebę regularnego uzupełniania ich poziomu.

Choroby nowotworowe

Choroby nowotworowe, takie jak białaczka czy chłoniaki, mogą prowadzić do dużych strat krwi, zwłaszcza jeśli pacjenci poddawani są intensywnej terapii chemicznej lub radioterapii. Transfuzje krwi są często konieczne, aby pomóc pacjentom przetrwać trudny okres leczenia i poprawić ich jakość życia.

Komplikacje podczas porodu

Podczas porodu mogą wystąpić różnego rodzaju komplikacje, takie jak krwotok poporodowy, które mogą zagrażać życiu matki. Transfuzja krwi jest w takich sytuacjach niezbędna, aby uratować jej życie i umożliwić powrót do zdrowia. Przygotowanie odpowiedniej ilości krwi przed planowanym porodem jest standardową praktyką w wielu szpitalach.

Poronienia i operacje ginekologiczne

Poronienia, zwłaszcza zaawansowane, oraz różne operacje ginekologiczne, takie jak usunięcie mięśniaków macicy, również mogą wymagać transfuzji krwi. Te procedury mogą prowadzić do znacznej utraty krwi, a jej szybka uzupełnienie jest kluczowe dla zdrowia i bezpieczeństwa pacjentek.

Transfuzje u pacjentów z rozległymi poparzeniami

Pacjenci z rozległymi poparzeniami często potrzebują transfuzji krwi w celu zastąpienia utraconych płynów i krwinek. Poparzenia mogą prowadzić do rozległych uszkodzeń naczyń krwionośnych, co powoduje utratę krwi oraz płynów ustrojowych. Transfuzje pomagają w stabilizacji ich stanu i wspierają proces leczenia.Rekonwalescencja po poważnych poparzeniach jest długotrwała i wymagająca. W trakcie gojenia ran oraz rehabilitacji pacjenci często potrzebują kolejnych transfuzji krwi, aby wspomóc regenerację organizmu i zmniejszyć ryzyko infekcji oraz innych powikłań.

Zawały serca i operacje na otwartym sercu

Osoby po zawałach serca oraz te, które przechodzą skomplikowane operacje na otwartym sercu, często potrzebują transfuzji krwi. Krążenie pozaustrojowe, używane podczas wielu operacji serca, może prowadzić do utraty krwi, którą należy bezzwłocznie zastąpić, aby uniknąć dodatkowych powikłań.

Schorzenia naczyń krwionośnych

Pacjenci z przewlekłymi schorzeniami naczyń krwionośnych, takimi jak tętniaki czy miażdżyca, mogą wymagać transfuzji krwi zwłaszcza w przypadku planowanych zabiegów naprawczych lub nagłych operacji. Transfuzje pomagają w stabilizacji stanu pacjenta przed i po operacji, zapewniając właściwe ukrwienie i funkcjonowanie organów.

Choroby płuc i inne infekcje

Pacjenci z zaawansowanymi chorobami płuc, takimi jak rozedma czy mukowiscydoza, mogą również skorzystać na transfuzjach krwi. Infekcje bakteryjne i wirusowe mogą prowadzić do ostrych stanów zapalnych i komplikacji, które wymagają wsparcia w postaci dodatkowej krwi lub jej składników.

Krwotoki wewnętrzne

Nagłe przypadki medyczne, takie jak krwotoki wewnętrzne spowodowane pęknięciem narządów lub naczyń krwionośnych, wymagają natychmiastowych transfuzji. Szybka reakcja i zapewnienie krwi mogą zapobiec niewydolności organów i uratować życie pacjenta.

Stany nagłe w pediatrii

Dzieci, zwłaszcza noworodki i niemowlęta, są szczególnie wrażliwe na utratę krwi. Stany nagłe, takie jak wewnętrzne krwawienia czy poważne infekcje, mogą prowadzić do konieczności natychmiastowego przetoczenia krwi, aby wspomóc ich młody organizm w walce z zagrożeniem.

Transfuzje krwi są niezwykle ważnym elementem współczesnej medycyny, ratującym życie i zdrowie w wielu krytycznych sytuacjach. Od wypadków drogowych po skomplikowane operacje, przewlekłe choroby i nagłe przypadki medyczne – potrzeba krwi jest wszechobecna i niezastąpiona. Dlatego tak istotne jest, aby banki krwi były zawsze odpowiednio zaopatrzone, a społeczeństwo świadome potrzeby regularnego oddawania krwi.

KTO POTRZEBUJE KRWI

Honorowe krwiodawstwo polega na dobrowolnym i bezpłatnym oddawaniu krwi lub jej składników przez zdrowe osoby. Pobrana krew jest badana, przetwarzana i przechowywana, a następnie przekazywana do szpitali dla pacjentów potrzebujących leczenia. Celem jest pozyskanie krwi i jej składników do wykorzystania w medycynie.

Transfuzja krwi to zabieg medyczny polegający na podaniu pacjentowi krwi lub jej składników drogą dożylną. Stosuje się ją m.in. w przypadku dużej utraty krwi, ciężkiej niedokrwistości, zaburzeń krzepnięcia czy podczas leczenia chorób nowotworowych. Celem jest uzupełnienie brakujących składników krwi i wsparcie leczenia pacjenta.

Transfuzje nie byłyby możliwe bez honorowych dawców krwi. Każda jednostka krwi wykorzystana podczas leczenia pacjenta pochodzi od osób, które zdecydowały się oddać krew dobrowolnie. Dlatego honorowe krwiodawstwo stanowi podstawę nowoczesnego systemu krwiolecznictwa i każdego dnia przyczynia się do ratowania życia wielu pacjentów.

Transfuzja krwi a honorowe krwiodawstwo – czym się różnią?

Metoda konwencjonalna
Metoda konwencjonalna polega na tym, że jednorazowo pobiera się 450 +/- 45 ml krwi pełnej (jest to tzw. 1 jednostka). Zawiera ona wszystkie składniki krwi: krwinki czerwone, krwinki płytkowe, krwinki białe i osocze. Krew taką pobiera się z pojedynczego wkłucia do żyły, do jednorazowych pojemników z tworzywa sztucznego. Pojemnik znajduje się na wagomieszarce, która wykonując ruchy powoduje mieszanie się krwi dawcy z substancją umieszczoną w pojemniku, która to zapobiega krzepnięciu krwi. Samo oddanie 450ml krwi trwa ok. 5-10 minut. Poboru takiego dokonuje się w siedzibach centrów krwiodawstwa, oddziałach terenowych oraz w czasie akcji wyjazdowych (mobilne punkty poboru krwi tzw. krwiobusy oraz akcje wyjazdowe stacjonarne).

Metoda aferezy 
technika ta służy pobraniu krwi pacjenta i oddzieleniu konkretnego składnika morfotycznego krwi. Pozostałe elementy zostają zwrócone pacjentowi. W przypadku metody aferezy określanej także mianem metody automatycznej wyróżniamy techniki, takie jak:

plazmafereza – osocze pobierane jest w ilości 700 ml, zabieg trwa około 50 minut, nie może być wykonywany częściej niż co 2 tygodnie;
trombafereza – wówczas oddzielone zostają płytki krwi, pacjent może ponownie pobrać płytki krwi po upływie co najmniej 4 tygodni;
erytroafereza – pobieranie krwinek czerwonych przy użyciu separatora komórkowego zajmuje około 1 godziny;
leukafereza – pobieranie krwinek białych trwa około 2 godzin, zabieg nie może być wykonywany częściej niż 12 razy w roku.

To bardziej zaawansowana metoda. Dawca jest podłączany do specjalnego urządzenia zwanego separatorem komórkowym (apferezą). Urządzenie działa w pętli, zgodnie ze schematem: krew jest pobierana z ramienia dawcy - trafia do separatora, który za pomocą wirówki oddziela tylko jeden, konkretny składnik, którego szpital akurat najbardziej potrzebuje (np. płytki krwi lub samo osocze) - potrzebny składnik gromadzi się w osobnym pojemniku - wszystkie pozostałe elementy krwi (np. krwinki czerwone) są bezpiecznie wprowadzane z powrotem do organizmu dawcy.

Zaletą tej metody jest to, że organizm dawcy regeneruje się znacznie szybciej, ponieważ oddaje tylko część krwi. Dzięki temu zabieg można powtarzać częściej niż oddawanie krwi pełnej.

METODY POBIERANIA KRWI

Choć krew każdego z nas wygląda tak samo, na poziomie komórkowym kryje w sobie unikalne cechy. To, jaką masz grupę krwi, zależy od genów, które dziedziczysz po rodzicach. Znajomość swojej grupy to nie tylko ciekawostka – to kluczowa informacja, która w nagłych wypadkach może uratować życie.

Podział grup krwi opiera się zazwyczaj na systemie ABO.

Główny podział krwi opiera się na obecności lub braku specyficznych białek (zwanych antygenami) na powierzchni czerwonych krwinek (erytrocytów). To właśnie one decydują o tym, jaką literę przypiszą nam lekarze:

Grupa A: Na krwinkach obecny jest antygen A. W osoczu znajdują się przeciwciała przeciwko grupie B.
Grupa B: Na krwinkach obecny jest antygen B. W osoczu znajdują się przeciwciała przeciwko grupie A.
Grupa AB: Na krwinkach obecne są oba antygeny (A i B). W osoczu nie ma przeciwciał przeciwko nim – to najrzadsza grupa.
Grupa 0: Na krwinkach nie ma ani antygenu A, ani B. W osoczu krążą natomiast przeciwciała przeciwko obu tym grupom.

Drugim kluczowym elementem jest układ Rh. Chodzi tutaj o kolejne białko – tzw. antygen D.

Jeśli masz to białko na swoich krwinkach, jesteś Rh+ (dodatni).
Jeśli go nie masz, jesteś Rh- (ujemny).

Połączenie systemu ABO i Rh daje nam 8 podstawowych grup krwi, które doskonale znasz: A+, A-, B+, B-, AB+, AB-, 0+, 0-.

Niemal każdy człowiek choć raz w życiu miał oznaczoną grupę krwi, a wiedza ta jest konieczna w wielu procedurach medycznych – badanie grupy krwi i czynnika Rh jest ważne przy transfuzji krwi, w trakcie hospitalizacji po wypadkach i urazach czy podczas ciąży, kiedy sprawdza się ryzyko konfliktu serologicznego (niezgodność grup krwi matki i płodu). Obecnie przed planowymi procedurami konieczne jest oznaczenie potwierdzonej grupy krwi-czyli pobranie próbek dwukrotnie, w odstępie czasu, z innego wkłucia. Jeśli grupa krwi była w przeszłości oznaczona i jest udokumentowana, potwierdza się ją pojedynczym pobraniem.

GRUPY KRWI

ZADANIE WSPÓŁFINANSOWANE ZE ŚRODKÓW POWIATU WRZESIEŃSKIEGO

 moveremontes@gmail.com

Website created in white label responsive website builder WebWave.